That Twisted Love Story by pilosopotasya If you ever thought that you already have that perfect ...

1102 Pages·2016·2.78 MB·Tagalog

That Twisted Love Story
by pilosopotasya

If you ever thought that you already have that perfect love story you've
always dreamed of, think again. Everything in this world is not what it
seems to be. Everything's twisted, including your story.

=================

That Twisted Love Story

"Kahit buhay mo ang kapalit?"

"Kahit buhay ko pa."

"Para sa kanya lang?"

"Para lang sa kanya."

~ ~ ~

3rd POV. Less comedy, more on drama, real life and tragedy. Seryoso ito
pero hindi nakakaiyak. Seryoso lang. Mind twisting story. You might give
up in the middle. Read between the lines.

***WILL EDIT AND REVISE THIS SOON TO MAKE IT MORE READER FRIENDLY.
READING THIS WILL MAKE YOU CRAZY. READ AT YOUR OWN RISK***

~ ~ ~

Wattpad© pilosopotasyaFormer "Love's Limit"Created: November 7,
2011Stopped: April 27, 2012

Now entitled "That Twisted Love Story"Revised: June 12, 2013Finished:
June 12, 2014
=================

1 // Sight at First

"We sometimes encounter people, even perfect strangers, who begin to
interest us at first sight, somehow suddenly, all at once, before a word
has been spoken." Fyodor Dostoyevsky
—

~ ~ ~

-in love?
“Ano ba’ng pakiramdam na ma ”

Ito ang pambungad na tanong ni Ces.

Madalas siyang kiligin sa mga binabasa niyang love story dahil ramdam
niya ang pagmamahal sa mga librong nabasa na niya pero lagi siyang
nagtatanong: ano ba talaga ang pakiramdam kapag ikaw mismo ang na-in
ove na talaga? Masaya? Nakakatuwa ba? Masarap ba sa
love, ‘yung totoong l

pakiramdam? Ano’ng pakiramdam? ‘Yan ang mga tanong ni Ces.

She's a romantic. Naniniwala siya sa tinatawag na "pagmamahal."
Naniniwala siya na may taong nakalaan para sa kanya. Isang lalaki na
handa siyang ibigin ng tunay. Isang lalaki na mas hihigit pa sa mga
lalaking nababasa niya sa kwento. Ganito nga siguro ang epekto sa kanya
ng mga binabasang love stories: napupuno siya ng mga paniniwalang
madaling abutin pero sobrang hirap hanapin. She's a romantic. . . a
hopeless one.

Wala, nakakaumay, huwag mo nang i-try, sagot sa kanya ng katrabaho sa
“ ”
cake shop at isa sa mga kakaunting kaibigan niya na
nagngangalang Marciella. Which is prohibited itawag kaya naman mas prefer
ng kaibigan na tawaging Marky. Astigin.
Nakakaumay pero lagi kang may boyfriend?
“ ”

Umirap si Marciella o Marky nang natatawa pagkatapos makuha ang bag nito
sa kanyang locker. Masarap lang mag-boyfriend kasi libre ang lahat, pero
“
nakakaumay na kapag nagtatagal babae na nanlilibre.
— ”

No boyfriend since birth hindi inaakala ng iba na si Ces ay isang babae
—
na virgin sa lahat: virgin sa holding hands, sa akbay, sa hawak sa bewang
at kiss sa cheeks. Tulad ng mga cliché protagonist, si Ces ay magandang
babae kapag inayusan pero dahil sa tamad ito at walang time, lagi lang
naka-ponytail ang buhok niyang kapag inilugay ay hanggang bewang na ang
haba. Hindi na rin kasi siya nagulat dahil hindi siya palaayos. . .
ngayon pa naman, mas titingnan ng mga lalaki ang nag-aayos kaysa sa
hindi.

Maswerte na nga rin siya dahil kahit papaano, napapansin siya ng mga
tricycle driver, mga katabi ng truck driver o kung sino pang obvious na
walang magawa sa buhay. Well, it's a small step. Atlease hindi siya 'non-
existent' talaga.

“Ganu’n?”

Oo at kung gusto mong i-try, simulan mo nang ayusin ang sarili mo, aba
“
naman, Ces. Lumapit sa kanya ang kaibigang si Marky at hinawakan ang eye
”
glasses niya. Pati glasses mo, halos ilang months nang may tape. Palitan
“
mo na. Ayusin mo kasi ang sarili mo.
”

Kung si Ces ay simple lang, kabaligtaran naman nito si Marky. Si Marky ay
isang babae na hindi lumalabas ng bahay nang walang make-up sa mukha.
Hindi siya madalas mag-jeans dahil kung hindi ito naka-skirt, naka-short
shorts ito flaunt your assets daw kasi dahil kahit morena si Marky at
—
maganda ang katawan nito. Siya rin ang tipo ng babae na hindi nawawalan
ng boyfriend ever.
—

Wala akong time, sabi ni Ces.
“ ”

O, e di huwag kang mag-love life. Wala ka palang time, e, pang-aasar ni
“ ”
Marky sabay tawa.

Ngumiti lang si Ces; wala rin kasi siyang sense of humor. Hindi niya
nage-gets ang sarcasm sa sinasabi ni Marky. Pero kahit ganito si Ces
—
isang seryosong tao na walang sense of humor---natutuwa pa rin si Marky
sa kanya.

Masarap kasing utuin.

Lumabas na silang dalawa sa locker habang dala-dala ang kani-kanilang
bag. Nagpaalam na rin sila sa kanilang manager dahil tapos na ang
. Pero habang naglalakad
kanilang shift sa cake shop para sa araw na ‘yon
papuntang sakayan, naisipan ni Marky na tumambay muna sa ice cream
parlor.

Magkaiba man ang ugali nilang dalawa, nagkakasundo pa rin sila sa ice
cream.

tanong ng nagbabantay.
“Ano po’ng flavor?”

Bubble gum! sabay nilang sigaw na ikinagulantang naman ng nagbabantay.
“ ”
May usapan kasi sina Ces at Marky na kung sino ang unang magsasabi ng
flavor ay ililibre ng nahuling magsabi pero ngayon, tie sila kaya kanya-
kanyang bayad ang nangyari.

Naupo sila sa nakalaan na upuan para sa customers doon sa ice cream
parlor matapos nilang bayaran ang ice cream.

Kamusta naman sa new school mo? Mukhang naging busy ka, a? pagtatanong
“ ”
ni Marky. In fairness, na-miss ko ang pagiging seryoso mo.
“ ”

Aminin mo na lang na nami-miss mo ako, nakangiting sabi ni Ces. Pero
“ ” “
busy, sobra at ibang-iba siya sa school ko dati.
— ”

Pang-
“ mayayaman kasi du’n, ‘di ba?”

At pang mga maaarte, dugtong ni Ces.
“ ”

* * *

Naaalala niya ang unang pagkakataon na tumapak siya sa napaka lawak na
ground ng bago niyang paaralan. Isang paaralan na pinagsama-sama ang apat
na nagsisilakihang building para sa mga mag-aaral nito. Transfer student
siya in the middle of July, napakapapansin lang. Sobrang late na niya for
late enrollees pero tinanggap pa rin siya ng school dahil maganda ang
grades niya at scholar siya.

Nakatingin ang halos lahat ng tao na nasa ground sa kanya noon. May
napansin pa siyang isang babae na naka-micro-mini skirt at tinitigan siya
mula ulo hanggang paa sabay tawa. Napatingin naman siya sa hitsura niya.
Sa pagkakaalam niya, maayos naman ang shirt, jeans at chucks na bili niya
sa Divisoria pero bakit siya pinagtawanan?

Pinagpatuloy niya ang paglalakad hanggang sa na-realize na lang niya,
mukhang katawa-tawa nga ang hitsura niya ngayon. Nalula siya sa mga
babaeng nagsisitangkaran pero naka-heels pa rin na hindi bababa ng three
inches ang height ng mga takong. Napansin din niyang nagpapanipisan at
nagpapakulangan ng tela ang mga babaeng nandoon.

Teka, estudyante pa ba ang mga 'yun?

* * *

Pagpasok ko sa classroom, disaster, patuloy na pagkukuwento ni Ces.
“ ”

* * *

Pagpasok ni Ces sa classroom gamit ang nag-iisang pinto na nasa unahan,
napatigil ang mga kaklase niya at napatingin sa kanya. Pero hindi pa
umabot sa one second ang pagtigil na ‘yun dahil mukhang hindi yata
papatinag ang mga iyon sa mga pinag-uusapan nila.

Have you tried pink gloss on your lips?
“ ”

bakat ang abs sa fitted shirt
“Ang hot nu’ng nakatabi ko sa pila kanina—
niya!
”
Dude, gandang chicks. Ang laki.
“ ”

“A, ‘yung auto ko? Wala, pinamigay ko na. ‘Di ba nagasgasan ‘yun? Bumili
na lang daw kami ng bago, sabi ni dad.
”

Umupo si Ces sa pinakaunahan malapit sa pintuan. Nagtataka siya dahil
walang nakaupo sa unahan. Lahat ng kaklase niya ay nasa may likuran at
nagdadaldalan. Pagpasok ng Prof. na siguro ay nasa mid 30’s, walang
pumansin dito.

Siyempre, lalong nagtaka si Ces.

Nagkatitigan sila ng Propesor at nagkangitian. Kitang kita sa ekspresyon
ng Propesor na natutuwa itong makita si Ces. . . sa kadahilanan ay hindi
rin alam ng dalaga.

Bago ka? tanong ng Prof. Tawagin mo na lang akong Miss A. Ikaw?
“ ” “ ”

Ces na lang po.
“ ”

Tumango ang Prof. sa sinabi niya pero hindi pa rin tumitigil sa
pagdadaldalan ang mga kaklase niya. Ang akala niya ay ganito lang talaga
sa first day pero the next day, and the next day hanggang sa one week na
ang nakaraan, wala pa rin, hindi pa rin pinapansin ng mga kaklase niya
ang Prof.
Miss. Tinaas ni Ces ang kanyang kamay habang nagle-lecture si Miss A
“ ”
nang wala namang nakikinig kundi siya. Tinawag siya ni Miss A. Bakit po,
“
hindi niyo sila pinapatahimik?
”

Ngumiti naman si Miss A sa tanong niya. Wala akong karapatang
“
magreklamo; pinapasweldo lang nila ako.
”

* * *

Huwat? Grabe naman 'yang school mo, puno ng mga matapobre! Napatigil
“ ”
sandali si Marky sa sinabi. Wow, matapobre. Big word! natatawa niyang
“ ”
sabi.

Sumimangot si Ces habang naaalala niya ang mukha ni Miss A sa tuwing
nagsasalita ito sa harap na wala namang nakikinig. Nakikita niya na ang
ngiti nito ay pilit, na para bang nahihirapan na.

Gusto man niyang tanungin si Miss A tungkol dito, hindi niya magawa.
Actually, wala talaga siyang magawa dahil wala naman siyang karapatan.
She's not your type of heroine na maglalakas-loob para tumayo at sumigaw
sa klase na huwag nilang bastusin ang professor sa harap. Hindi siya
'yung tipo ng babae na kayang magmatapang na kahit laking-hirap lang siya
ay ipapamukha niya sa mga mayayaman niyang mga kaklase na wala silang
kuwenta.

She can't do that. Mahirap na ayaw niya ng spotlight.
—

Sobra, Marky. Kung hindi lang ako scholar doon. . .
“ ”
Masaya ka naman ba sa school mo?
“ ”

Sa pagtatanong ni Marky, napangiti na lamang si Ces sa naalala. Kaya nga
-in love dahil may
pala niya tinanong kay Marky kung ano’ng feeling na ma
isang bagay na nangyari sa kanya noong Friday, lunch time sa canteen.

May nakilala ako, pangunang kuwento ni Ces. Napangiti naman si Marky sa
“ ”
narinig dahil ito ang unang pagkakataon na magkuwento si Ces tungkol sa
nti-social kasi itong si
isang tao na ‘nakilala’ nito. Medyo. . .medyo a
Ces. Lalaki, dagdag pa nito.
“ ”

Ohmaygahd, lalaki! Lalong natuwa si Marky dahil hindi pala simpleng tao
“ ”
lang ang nakilala ni Ces, kundi isang lalaki! Kuwento!
“ ”

* * *

Ikinuwento ni Ces ang paglalakad niya sa cafeteria noong lunch time para
kainin ang lunch na inihanda niya kaninang umaga. Hindi man friendly si
Ces sa mga kaklase at kasing age niya, may kung ano yata siyang
kapangyarihan para maging close ang mga mas nakakatanda sa kanya.

Kahit ilang weeks pa lang siya sa school niya ngayon, naging close na
niya si Manang Pola, ang head chef ng cafeteria na nagbabantay paminsan-
minsan sa cafe. Pinayagan kasi siya ni Manang Pola na ipainit ang lunch
niya dahil kakaiba raw ito sa ibang estudyante; hindi raw kasi nahihiya
si Ces na magbaon.

Laging ganito ang pangyayari hanggang sa nangyari ang isang bungguan na
nagpabago ng buhay niya.
Tabi, tabi! sigaw ng isang boses ng lalaki pero bago pa makalingon si
“ ”
Ces sa pinanggalingan ng boses ay agad siyang nakaramdam na parang may
tumulak sa kanya nang sobrang lakas. Tumalsik rin ang lalaking bumunggo
sa kanya dahil apparently, nakasakay sa skateboard ang lalaking 'yun.
Nakakapagtaka lang na pupwedeng pumasok ang estudyanteng nag iiskateboard
sa school premises.

Ah! Sa sobrang lakas ng pagkakatulak sa kanya ay nasubsob siya't
“ ”
natamaan ang isang babae. Hindi lang ito basta babae dahil nakaheels ang
babaeng ito na may four-and-a-half inches. May hawak din na tray ng
pagkain na natapon sa katawan ni Ces. Which is apparently ay nakasubsob
—
sa sahig.

Hindi pa ito natapos. Dahil nga natulak niya ang babae ay natapakan pa
siya ng babae sa kamay niya heels first.
—

A-aray. Napapikit siya sa sobrang sakit.
“ ”

Gusto niyang sumigaw nang sobrang lakas dahil sa sobrang sakit ng
pagkakatapak sa kanya, idagdag pa na mainit ang pagkaing bumuhos sa halos
buo nitong katawan. Pero hindi niya ito magawa-gawa. Ayaw niyang makakuha
ng atensiyon ng ibang tao na hindi rin naman niya naiwasan dahil ngayon
—
pa lang ay center of attention na siya.

Hala, Ces! Okay ka lang ba? pasigaw na sabi ni Manang Pola pero hindi
“ ”
siya matulungan dahil maraming estudyante ang nakapila at kailangan
nitong i-serve ang mga 'yun.

Ayaw na niyang iangat ang kanyang ulo sa sobrang kahihiyan. Good work,
Ces. Wala ka pang one month dito, kahihiyan na agad? Lamunin mo na ako
ngayon, sahig, please!