Struggle for National Democracy

244 Pages·2008·0.81 MB·Tagalog

PAUNANG SALITA NG MAY-AKDA SA IKATLONG EDISYON

Lubos akong nasisiyahan dahil inilalathala ang ikatlong edisyong ito ng
Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya bilang tugon sa hinihingi ng mga kabataang
aktibista ng pambansa-demokratikong kilusan at bilang pagdiriwang sa ikatatlumpung
anibersaryo ng Kabataang Makabayan kung saan naging tagapangulong tagapagtatag ako
noong Nobyembre 30, 1964 at naging tagapangulo hanggang sa nag-undergrawn ako
noong 1968.
Sa kalakhan, ang librong ito'y tinipong mga talumpati at sanaysay noong 1964-68
habang ako'y tagapangulo ng Kabataang Makabayan, pangalawang
tagapangulo/pagkalahatang kalihim ng Partido Sosyalista ng Pilipinas at pangkalahatang
kalihim ng Movement for the Advancement of Nationalism.
Tulad ng ikalawang edisyon, kabilang sa ikatlong edisyon ang mga mensahe para
sa mga pambansa-demokratikong organisasyon na nagsipag-usbong bilang resulta ng
Unang Sigwa ng 1970.
Ang librong ito'y isang istorikong rekord ng ligal na pakikibaka para sa
pambansang pagpapalaya at demokrasya laban sa imperyalismong US, pyudalismo at
burukrata kapitalismo noong dekada '60 at maaagang bahagi ng dekada '70. Ito ang
prinsipal na babasahing ligal na ginagamit sa mga grupong talakayan at paaralan ng
pambansang demokrasya na nagturo sa mga kabataang kadre at militante mula 1967
hanggang Unang Sigwa ng 1970 at hanggang ideklara ang batas militar noong 1972.
Ang librong ito'y kagyat na nauna sa Lipunan at Rebolusyong Pilipino. Sa
katunayan, ang dalawang libro'y parang magkatambal sa pagbibigay ng edukasyon sa
mga kadre at masang aktibista sa panahon ng Unang Sigwa ng 1970.
Sa simple't di maitatangging dahilan na nananatili ang batayang malakolonyal at
malapyudal na kalagayan at problema ng sambayanang Pilipino, kailangang basahin at
pag-aralan ang librong ito hindi lamang dahil sa istorikong kahalagahan nito kundi dahil
sa patuloy na pagiging balido at makabuluhan ng saligang mga ideyang nakasaad dito.
Mula noong dekada '60, ang saligang mga problema na dayuhang monopolyong
kapitalismo, katutubong pyudalismo at burukrata kapitalismo ay pinatindi at pinalala ng
dalawampung taong paghahari ni Marcos at ng sumunod na mga rehimeng Aquino at
Ramos.
Nananatiling kasimbalido at kasing-importante tulad noong una ang kagyat na
kahingian ng sambayanan para sa pambansang pagpapalaya at demokrasya, para sa
pambansang industriyalisasyon at tunay na reporma sa lupa at para sa kulturang
pambansa, syentipiko at makamasa at ng mithiin ng sambayanan para sa sosyalismo.
Lubos akong nagpapasalamat sa pabliser ng ikatlong edisyon para sa
pagsisigurado sa akin na ang Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya ay
karapatdapat basahin at pag-aralan hindi lamang dahil sa nilalaman nitong
panghabampanahon at makabuluhan kundi dahil sa estilo nitong mapanghikayat sa
maraming mamamayan.
Lubos din akong nagpapasalamat sa Kabataang Makabayan, sa League of Filipino
Students, Institute of Alternative Studies at iba pang organisasyon, gayundin sa mga
indibidwal na nagmamalasakit dahil hinikayat nila ang pabliser na ilabas ang ikatlong
edisyong ito at sinigurado nilang maipapalaganap nang husto ang librong ito.
—Jose Maria Sison
Nobyembre 30, 1994

INTRODUKSYON SA IKALAWANG EDISYON

Ang Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya, ang koleksyon ng mga
sanaysay at talumpati ni Jose Ma. Sison na tagapangulong tagapagtatag ng Kabataang
Makabayan, ay nananatiling kasing-angkop ngayon—kung hindi man higit pa—ng una
nitong labas noong 1967. Pagkaraan ng Sigwa ng Unang Kwarto ng 1970, nang
magkaroon ng malaki-laking momentum ang pambansa-demokratikong pakikibaka, ang
libro ni Sison ay naging isa sa mga pinakamakabuluhang sanggunian para sa sumusulong
na kilusan laban sa tatlong pangunahing kaaway ng lipunang Pilipino: ang
imperyalismong US, pyudalismo at burukrata kapitalismo.
Dahil kinikilala ng Amado V. Hernandez Memorial Foundation ang kahalagahan
ng Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya, at ang katotohanang matagal nang
walang nakaimprenta nito, nagdesisyon ang Foundation na iimprenta uli ang libro. Sa
proseso, tinipon ng Foundation ang iba pang mga sanaysay at talumpati ni Sison para
idagdag sa bagong edisyong ito.
Makabuluhan sa mga naidagdag ay ang Kapangyarihang Estudyante? (unang
inilathala sa Eastern Horizon, isang progresibong magasin sa Hongkong), na tumutukoy
sa oryentasyong dapat mahusay na gumabay sa kilusang estudyante sa Pilipinas;
Sumusulong ang Kabataan (inilathala sa Philippines Free Press noong Nobyembre 2,
1968), na naglilinaw sa mga pagkilos, direksyon at perspektiba ng progresibong kilusan
ng kabataan sa ating bayan at iba pang dako ng mundo; Ang Sopismo ng Christian Social
Movement, na naglalantad at nagsusuri sa negatibong mga katangian at tendensya ng
CSM at ang kaanib nitong mga "moderato"; Ang Reporma sa Lupa at Pambansang
Demokrasya, na naglalantad sa pagkabangkarote ng programa sa reporma sa lupa na
itinataguyod ng estado sa harap ng kahingian para sa malawakang rebolusyong agraryo;
at mga mensahe ni Sison sa Movement for a Democratic Philippines, Kabataang
Makabayan, Samahang Demokratiko ng Kabataan, League of Editors for a Democratic
Society, Nagkakaisang Progresibong Artista-Arkitekto, Panulat para sa Kaunlaran ng
Sambayanan, at Malayang Kilusan ng Bagong Kababaihan—na pawang isinulat
pagkaraan ng Sigwa ng Unang Kwarto ng 1970.
Muling inililimbag ito ng Amado V. Hernandez Memorial Foundation kakoordina
ng College Editors Guild of the Philippines para sa katuparan ng isa sa mga layunin ng
Foundation: tumulong sa pagsusulong ng pambansa-demokratikong pakikibaka—isang
panghabambuhay na pangarap ng yumaong Amado V. Hernandez, isang premyadong
makata, proletaryong lider at bayani na para sa alaala niya'y itinayo ang Foundation.
Ang College Editors Guild of the Philippines ang pangunahing namahala sa
aspetong editoryal ng proyekto. Ibinatay ng CEGP ang pag-eedit nito ng mga artikulo sa
nirebisang tekstong ipinadala sa pambansang upisina ng CEGP sa pamamagitan ng koreo.
Angkop na banggitin dito na sa huling ilang taon sa buhay ni Ka Amado, siya'y
mahigpit na kaugnay ni Jose Ma. Sison, na noo'y pambansang tagapangulo ng Kabataang
Makabayan, ang nangunang organisasyon ng kabataan sa pambansa-demokratikong
pakikibaka. Si Ka Amado ay di makasariling nagbigay ng payo at karunungang bunga ng
edad at karanasan sa pagkaagresibong dulot ng kabataan, mga pambansa-demokratikong
ideya at programa ng pagkilos ni Sison. Napatunayan ng sumunod na mga pangyayari na
ang mga ideyang ito at programa ng pagkilos ay wasto sa konteksto ng kongkretong
kalagayan ng Pilipinas.
Ipinagmamalaki ng Amado V. Hernandez Memorial Foundation na mailabas muli
ang Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya para magamit ng lahat ng tagasuporta
at estudyante ng pambansa-demokratikong kilusan.
Antonio Zumel
Tagapangulo
Amado V. Hernandez Memorial Foundation
30 Nobyembre 1971

INTRODUKSYON SA UNANG EDISYON

Ang mga problemang kinakaharap ng mga Pilipino sa alimpuyo ng nakaraang
digmaang pandaigdig, partikular pagkaraang muling makamit ang pampulitikang
kasarinlan noong Hulyo 4, 1946, ay nananatili hanggang ngayon nang babahagya lamang
o walang pag-asang malutas sa kagyat na hinaharap. Bantulot na bantulot na tinalakay
ang mga problemang ito, na karamiha'y pang-ekonomya at panlipunan, ng ilang
pampublikong upisyal at ng mga tao sa akademya. Sa konteksto ng kasalukuyang
lipunan, kung saan ang pagkumporme ang kataas-taasang na katangian, ang anumang
kritikal na paglalantad sa mga problemang iyon, laluna't nakakaapekto sa ugnayang
Pilipino-Amerikano, ay binabansagang komunista, at kung gayo'y subersibo sa nakatatag
na kaayusan. Ilan lamang na matatapang, na pinamunuan ng yumaong Claro M. Recto at
Jose P. Laurel, ang nangahas sa bawal na usapin. Ngayon, halos sampung taon
pagkaraang mamatay sina Recto at Laurel, ang mga kabataan at hindi ang mga
nakakatanda sa kanila ay nakipagbatbatan sa mga tagapagtanggol ng kasalukuyang
lipunan at dahil dito'y dumanas sila ng panliligalig at insulto mula sa mga propesyunal na
anti-komunista at witchhunters. Si Jose Ma. Sison ang kabataang pinakanililigalig at
sinisiraan ngayon pero hindi siya pasisindak at patatahimik ng mga may hawak ng
kapangyarihan, at pinili niyang maging tulad nina Kapitan Tiago at Senyor Pasta sa mga
nobela ni Rizal.
Mapangahas na ipinaliliwanag ng koleksyon ng mga sanaysay at talumpati ni Jose
Ma. Sison, ang Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya, ang krusyal na mga
problema ng mga Pilipino ngayon. Ang mga problemang ito ay inilalarawan bilang
istorikong problemang nabuo mula sa pambansang karanasan na nakaugat sa
kolonyalismo at pyudalismo. Ang tumutuhog sa mga sanaysay at talumpati ay nasa
anyong kahingian para sa pambansang paglaya at demokrasya — masakit sa loob na pag-
amin na ang Pilipinas ay kolonya pa rin na nakabalot sa manipis na tabing ng
demokrasya. Sa gayon, ang libro'y isang kritisismo at isang pagsamo: isang malalim na
kritisismo sa kawalan ng kasapatan sa lahat ng pagpupunyagi at makabagbag-damdaming
pagsamo para sa pagtatatag ng tunay at gumaganang demokrasya kung saan ang bayan,
ang masa ng mamamayan at hindi lamang ang iilang may pribilehiyo ay magtatamasa ng
biyaya ng malaya at masaganang buhay. Kung gayon, si Sison ay nagpapaumpisa ng
matatawag na Ikalawang Kilusang Propaganda. Malinaw niyang sinasabi ang batayang
estratehiya at taktikang gagamitin ng sambayanang Pilipino sa kanilang pakikibaka para
wasakin ang tradisyunal na mga kasamaang pyudalismo at neo-kolonyalismo, ang
dalawang institusyon na nagbigay ng dahilan sa naghihirap na masa sa kasaysayan ng
Pilipinas na mag-armas para matupad ang pangarap na mamuhay bilang tao. Para kay
Sison, tulad ng lahat ng makabayang Pilipino, ang kailangan para magtagumpay ang
estratehiya at taktika ay pag-unlad ng malusog na nasyunalismo.
Ang kalakhan ng pagkaepektibo ni Sison ay hindi lamang nagmumula sa kanyang
malawak, progresibong pananaw kundi mula rin sa kanyang paraan ng pagsusuri, ang
kanyang pagsapol sa istorikong kabuluhan ng mga pangyayari at kilusan, at mas
importante, mula sa direktang paglahok sa mga pampulitikang aksyong masa. Siya ang
Pangkalahatang Kalihim ng Movement for the Advancement of Nationalism (MAN), ang
ngayo'y pinakaabante at pinakasopistikadong asembleya ng mga makabayan mula sa
lahat ng bahagi ng lipunang Pilipino; ang Pambansang Tagapangulo ng Kabataang
Makabayan, ang pinakaprogresibo't pinakamilitanteng organisasyon ng kabataan; at ang
Pangalawang Pangulo ng Lapiang Manggagawa, ang tanging pampulitikang
organisasyon ng uring manggagawa at mga simpatisador nito.
Tiyak na makakaimpluwensya ang Pakikibaka para sa Pambansang Demokrasya
sa mga pagkilos at pag-iisip ng kabataang Pilipino na hindi pa nagbenta ng kanilang
kalayaang mag-isip at kumilos tulad ng isang tao. Ito'y pagdadalisay sa mga ideya,
damdamin at adhikain ng bagong lahi ng mga Pilipino na gumagawa sa nasyunalismo
bilang kanilang nagkakaisang panawagan at isang makapangyarihang sandata sa
paglaban sa pyudalismo at neo-kolonyalismo at kaakibat nitong mga kasamaan. Maaaring
may marahas na sumalungat kay Sison sa ilang punto, laluna kung mayroon siyang
kolonyal na mentalidad, pero walang sinumang makakakwestyon sa katapatan, integridad
at katapangan ng batang lalaking ito na mas nanaising harapin ang abuso at panliligalig
kaysa tumanggap ng mumo mula sa ilang magagaling na neo-kolonyalista at kanilang
mga bayaran na nag-aastang mga benepaktor.
Sa isang hapunang ibinigay ilang taon na ang nakakaraan sa tahanan ni Dr. Sotero
H. Laurel, ang Presidente ng Lyceum of the Philippines, na balwarte ng liberalismo,
isang mataas na upisyal ng embahada ng Amerika sa Maynila ay nagsabi, habang
umiinom ng alak, na si Jose Ma. Sison ay estudyante ko sa University of the Philippines.
Naramdaman kong ang sinabi niya ay puna sa aking makabayang oryentasyon, laluna't si
Sison noon ay nangunguna sa mga demonstrasyon ng estudyante laban sa ilang
abusadong Amerikano sa Pilipinas. Ngumiti ako. Siguro'y hindi alam ng upisyal na
Amerikano kung bakit.
Ako'y nakaramdam ng papuri.

Teodoro A. Agoncillo
Propesor at Tagapangulo
Departamento ng Kasaysayan
University of the Philippines
Quezon City
23 Abril 1967
NILALAMAN

Paunang Salita ng May-akda sa Ikatlong Edisyon
Introduksyon sa Ikalawang Edisyon
Introduksyon sa Unang Edisyon

1. Talumpati sa Pagtatatag ng Kabataang Makabayan

2. Pambansang Paglaya at Paglaya ng Uri

3. Ang Pagpapasya-sa-Sarili at Ugnayang Panlabas

4. Ang Reporma sa Lupa at Pambansang Demokrasya

5. Ang Pagkakasangkot ng Pilipinas sa Digmang Byetnam

6. Ang Kilusang Paggawa

7. Ang Imperyalismong US at Rebolusyonaryong Internasyunalismo

8. Ang Pangangailangan para sa Rebolusyong Pangkultura

9. Ang Mersenaryong Tradisyon ng AFP

10. Ang mga Tungkulin ng Ikalawang Kilusang Propaganda

11. Ang Kilusan sa Pagpapalaya sa Ekonomya laban sa Imperyalismong US

12. Ang Kilusang Ika-24 ng Oktubre

13. Si Rizal, ang Kritiko ng Lipunan

14. Pangkalahatang Ulat sa Kongreso sa Pagtatatag ng Movement for the Advancement of
Nationalism

15. Ang Pambansa-Demokratikong Kilusan at ang Pampulitikang Aktibista

16. Demokrasya at Sosyalismo

17. Hinggil sa mga Pangunahing Isyu ng Panahon

18. Tungo sa isang Pambansa-Demokratikong Kilusan ng mga Titser

19. Hinggil sa Araw ng Kasarinlan ng Pilipinas

20. Ang Sopismo ng Christian Social Movement
21. Anatomi ng Pulitika sa Pilipinas

22. Sumusulong ang Kabataan

23. Ang Papel ni Recto

24. Kapangyarihang Estudyante?

25. Mensahe sa Samahan ng Demokratikong Kabataan

26. Mensahe sa Malayang Kilusan ng Kababaihan (MAKIBAKA) Hinggil sa Kilusan sa
Pagpapalaya sa Kababaihan

27. Mensahe sa League of Editors for a Democratic Society

28. Mensahe sa Movement for a Democratic Philippines

29. Mensahe sa Nagkakaisang Progresibong Artista-Arkitekto

30. Mensahe sa Ikatlong Pambansang Kongreso ng Kabataang Makabayan

31. Mensahe sa PAKSA Hinggil sa mga Tungkulin ng mga Kadre sa Larangan ng Kultura

Sa Alaala ni Carlos B. del Rosario