herkese lâzım olan îmân

480 Pages·2007·1.24 MB·Turkish

Hakîkat Kitâbevi Yayınları No: 3
HERKESE LÂZIM OLAN
ÎMÂN
Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî
Hâzırlayan
Hüseyn Hilmi Işık
Yüzotuzdokuzuncu Baskı
Hakîkat Kitâbevi
Darüşşefeka Cad. No: 53 P.K.: 35 34083
Fâtih-İSTANBUL
Tel: [phone] 58 43 Fax: [phone]
http://www.hakikatkitabevi.com.tr
e-mail: [email protected]
EYLÜL-2022
İÇİNDEKİLER
Sahîfe No:
I.) Herkese Lâzım Olan Îmân........................................................................3
1- Başlangıç......................................................................................................7
2- Îmân ve İslâm............................................................................................13
3- İslâmın Şartları..........................................................................................17
4- Îmânın Şartları..........................................................................................24
Vehhâbîler ve diğer mezhebsizler, kabr azâbı......................................53
5- Şerefüddîn Münîrînin mektûbu. Gadâb, şehvet...................................85
6- Allahü teâlâ vardır ve birdir....................................................................94
II.) Müslimânlık ve Hıristiyanlık.................................................................103
1- Allahü teâlânın varlığına inanmak.......................................................105
2- Peygamberler, dinler, kitâblar..............................................................112
a- Yehûdî dîni..............................................................................................116
b- Hıristiyanlık dîni.....................................................................................117
c- İslâm dîni..................................................................................................133
3- Hakîkî bir müslimân olmanın şartları .................................................163
4- Hilye-i Se’âdet (şi’r)...............................................................................193
III.) Kur’ân-ı Kerîm ve Bugünkü Tevrât ve İncîller..................................201
1- Bugünkü Tevrât ve İncîller...................................................................206
2- Kitâb-ı mukaddesdeki hatâlardan ba’zıları.........................................220
3- Kur’ân-ı kerîm.........................................................................................255
4- Muhammed aleyhisselâmın mu’cizeleri...............................................281
5- Muhammed aleyhisselâmın fazîletleri.................................................303
6- Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” güzel ahlâk ve
âdetleri......................................................................................................317
Tevhîd düâsı............................................................................................326
IV.) İslâm dîni ve diğer dinler.......................................................................327
Mukaddeme.....................................................................................................327
1- İslâmiyyet bir vahşet dîni değildir........................................................335
Haçlı seferleri, müslimânlara yapılan zulmler....................................344
İngilizlerin islâm düşmanlığı..................................................................353
2- Müslimânlar câhil değildir.....................................................................375
3- Dinler, akîdeler ve din ile felsefenin farkı..........................................384
a- Brahma dîni.............................................................................................385
b- Budistlik...................................................................................................388
c- Mûsevî dîni ve yehûdîler........................................................................390
d- Îsevî (Nasraniyyet) dîni ve hıristiyanlık...............................................409
e- İslâmiyyet.................................................................................................423
f- İslâmiyyetde felsefe var mıdır...............................................................431
4- Sonsöz.......................................................................................................454
Birinci cild, 73. mektûb..........................................................................462
Hakîkî müslimân nasıl olur...................................................................473
Se’âdet, ni’met.........................................................................................480
Baskı: İhlâs Gazetecilik A.Ş.
Merkez Mah. 29 Ekim Cad. İhlâs Plaza No: 11 A/41
34197 Yenibosna-İSTANBUL Tel: 0.212.454 30 00
ISBN: 978-605-06630-8-2
(Sübhânallahi ve bi-hamdihi sübhânallahil-azîm). Bu kelime-i
tenzîhi sabâh ve akşam yüz kerre okuyanın günâhları afv olur. Bir
dahâ günâh işlemekden muhâfaza olunur. Bu düâ, (Mektûbât Ter -
cemesi) kitâbının 307 ve 308.ci mektûblarında yazılıdır. Bütün
derdlerin giderilmesine de sebeb olur.
— I —
HERKESE LÂZIM OLAN ÎMÂN
[Îmân ve İslâm]
ÖNSÖZ
Besmeleyle başlıyalım kitâba,
Allah adı en iyi bir sığnakdır.
Ni’metleri sığmaz ölçü hisâba,
Çok acıyan, afvı seven bir rabdır!
Allahü teâlâ, dünyâda bütün insanlara acıyor. Muhtâc oldukla-
rı şeyleri yaratıp, herkese gönderiyor. Ebedî se’âdete kavuşduran
yolu gösteriyor. Nefslerine, kötü arkadaşlara, zararlı kitâblara ve
yabancı radyolara aldanarak, bu se’âdet yolundan ayrılanlardan,
küfr ve dalâlet yoluna sapanlardan, pişmân olup, afv dileyenleri hi -
dâyete kavuşduruyor. Bunları ebedî felâketden kurtarıyor. Azgın,
zâlim olanlara bu ni’metini ihsân etmiyor. Onları, beğendikleri, is -
tedikleri küfr yolunda bırakıyor. Âhiretde, Cehenneme gitmesi ge -
reken mü’minlerden, dilediğini, ihsân ederek afv edecek, Cennete
kavuşduracakdır. Her canlıyı yaratan, her vârı, her ân varlıkda
durduran, hepsini, korku ve dehşetden koruyan, yalnız Odur. Böy -
le bir Allahın şerefli ismine sığınarak, ya’nî Ondan yardım bekliye-
rek bu kitâbı yazmağa başlıyoruz.
Allahü teâlâya hamd olsun. Onun sevgili Peygamberi Muham -
med aleyhisselâma salât ve selâm olsun. O yüce Peygamberin te -
miz Ehl-i beytine ve âdil, sâdık Eshâbının herbirine, hayrlı düâlar
olsun.
Hamd, bütün ni’metleri Allahü teâlânın yaratıp gönderdiğine
inanmak ve söylemek demekdir. Şükr, bütün ni’metleri islâmiyye-
te uygun kullanmak demekdir.
İslâm dîninin inançlarını, emrlerini ve yasaklarını bildiren bin-
lerce kıymetli kitâb yazılmış, bunların çoğu, yabancı dillere çevri-
lerek, her memlekete yayılmışdır. Buna karşılık, bozuk düşünceli,
– 3 –
kısa görüşlü kimseler ve ingiliz câsûslarına aldanmış olan câhil din
adamları, zındıklar, her zemân, islâmın fâideli, feyzli ve ışıklı ahkâ-
mına, ya’nî emrlerine, yasaklarına saldırmış, onu lekelemeğe, de -
ğişdirmeğe, müslimânları aldatmağa uğraşmışlardır.
İslâm âlimlerinin şimdi de, dünyânın hemen her yerinde, islâm
i’tikâdını yaymağa, savunmağa çalışdıkları şükrânla görülmekde-
dir. İslâmiyyeti Eshâb-ı kirâmdan işiterek, kitâblara yazan doğru
yolun âlimlerine (Ehl-i sünnet âlimleri) denir. Ehl-i sünnet âlimle-
rinin kitâblarını okumamış veyâ anlıyamamış, tektük kimsenin,
Kur’ân-ı kerîmden ve hadîs-i şerîflerden yanlış ma’nâlar çıkararak,
uygunsuz konuşmaları ve yazıları da görülüyor ise de, böyle sözler
ve yazılar, müslimânların sağlam îmânı karşısında, eriyip gitmekde,
sâhibinin bilgisizliğini göstermekden başka te’sîri olmamakdadır.
Müslimân olduğunu söyliyen veyâ cemâ’at ile nemâz kılarken
görülen bir kimsenin müslimân olduğu anlaşılır. Sonra, bunun bir
sözünde, yazısında veyâ bir hareketinde, Ehl-i sünnet âlimlerinin
bildirdikleri îmân bilgilerine uymıyan birşey görülürse, bunun küfr
veyâ dalâlet olduğu kendisine anlatılır. Bundan vazgeçmesi, tevbe
etmesi söylenir. Kısa aklı, bozuk düşüncesi ile cevâb verip vazgeç-
mezse, bunun sapık veyâ mürted olduğu yâhud ingiliz kâfirlerine
satılmış olduğu anlaşılır. Nemâz kılsa, hacca gitse, her ibâdeti ve
iyiliği yapsa da, bu felâketden kurtulamaz. Küfre sebeb olan şey-
den vazgeçmedikce, bundan tevbe etmedikce müslimân olamaz.
Her müslimân, küfre sebeb olan şeyleri iyi öğrenerek, mürted ol -
makdan korunmalı, kâfir olanları ve müslimân görünen zındıkları
ve ingiliz câsûslarını iyi tanıyıp, zararlarından sakınmalıdır.
Kur’ân-ı kerîmden ve hadîs-i şerîflerden, yanlış, bozuk ma’nâ-
lar çıkarılacağını, böylece yetmişiki dürlü sapık müslimân fırkanın
türeyeceğini, Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” efendimiz
haber vermişdir. (Berîka) ve (Hadîka) kitâbları, bu hadîs-i şerîfi,
(Buhârî) ve (Müslim) kitâblarından alarak, açıklamakdadırlar. Bü-
yük islâm âlimi ve din profesörü adı altında ortaya çıkmakda olan
bu sapık fırkalardaki kimselerin kitâblarına, konferanslarına al -
danmamalı, bu din, îmân hırsızlarının tuzaklarına düşmemek için,
çok uyanık olmalıdır. Bu câhil müslimânlardan başka, komünist-
lerle masonlar bir yandan, hıristiyan misyonerleri ve ingilizlere sa -
tılmış olan vehhâbîler ile yehûdî siyonistleri de bir yandan, yeni ye -
ni üsûllerle, müslimân yavrularını aldatmağa çalışıyorlar. Uydur -
ma yazılar, filmler, tiyatrolar ve radyo, televizyon neşriyyâtı ile, isl -
âmı ve îmânı yok etmeğe uğraşıyorlar. Bu yolda milyarlarca lira
harc ediyorlar. İslâm âlimleri “rahime-hümullahü teâlâ”, bunların
– 4 –
hepsine gerekli cevâbları önceden yazmışlar, Allahü teâlânın dîni-
ni, huzûr ve kurtuluş yolunu bildirmişlerdir.
Hakîkî âlimlerden, büyük islâm âlimi, mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî
Osmânînin “kuddise sirrûh” (İ’tikâdnâme) kitâbını seçdik. Bu
kitâb, Kemâhlı merhûm hâcı Feyzullah efendi tarafından türkçeye
terceme edilerek (Ferâid-ül-fevâid) ismi verilmiş ve hicrî 1312
senesinde Mısrda tab’ edilmişdir. Bu tercemeyi sâdeleşdirerek,
(Herkese Lâzım Olan Îmân) adını verdik. Birinci baskısı 1966 da
yapıldı. Yapdığımız açıklamaları, kitâbdan ayırmak için, köşeli
parantez [ ] içine koyduk. Neşr olunmasını nasîb etdiği için, Allahü
teâlâya sonsuz hamd ve şükrler olsun! Bu tercemenin fârisî olan
aslı, İstanbul Üniversitesi kütübhânesinin (İbnül Emîn Mahmûd
Kemâl beğ) kısmında (İ’tikâdnâme) ismi ile F. 2639 numarada
mevcûddur. Türkçe tercemesini (Hakîkat Kitâbevi), (Îmân ve İs -
lâm) ismi ile basdırmışdır.
(Dürr-ül-muhtâr) kitâbının sâhibi fazîletli Alâüddîn-i Haskefî
“rahime-hüllahü teâlâ”, kâfirin nikâhı bahsi sonunda diyor ki,
(Nikâhlı müslimân bir kız bâliga olduğu zemân, müslimânlığı bil-
mezse, nikâhı bozulur. [Ya’nî mürted olur.] Allahü teâlânın sıfat-
larını ona bildirmelidir. O da, tekrâr etmeli ve bunlara inandım
demelidir). İbni Âbidîn, bunu açıklarken diyor ki, (Kız küçük iken;
anasına, babasına tâbi’ olarak müslimândır. Bâliga olunca, anası-
nın, babasının dînine tâbi’ olması devâm etmez. İslâmiyyeti bilme-
yerek bâliga olunca, mürted olur. Îmân edilecek altı şeyi öğrenip
inanmadıkça ve islâmiyyete uymak lâzım olduğuna inanmadıkça,
(Kelime-i tevhîd) söylese, ya’nî (Lâ ilâhe illallah, Muhammedün
resûlullah) dese de, müslimânlığı devâm etmez. (Âmentü billâhi...)
de bulunan altı şeyi öğrenip, bunlara inanması ve Allahü teâlânın
emrlerini ve yasaklarını kabûl etdim demesi lâzımdır). İbni
Âbidînin bu sözünden anlaşılıyor ki, bir kâfir, Kelime-i tevhîd söy-
leyince ve bunun ma’nâsına kısaca inanınca, o anda müslimân olur.
Fekat, her müslimân gibi, bunun da, imkân bulunca, (Âmentü bil-
lâhi ve Melâiketihi ve Kütübihi ve Rüsülihi vel Yevmil-âhiri ve bil
Kaderi hayrihi ve şerrihi minallahi teâlâ vel-ba’sü ba’delmevti hak-
kun, eşhedü en lâilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden
abdühü ve resûlühü) diye Âmentünün esâslarını ezberlemesi ve
ma’nâsını ve islâm bilgilerinden kendisine lâzım olanları iyice
öğrenmesi lâzımdır. Bir müslimân çocuğu da, bu altı şeyi ve islâm
bilgilerini öğrenmez ve inandığını söylemezse, âkıl ve bâlig olduğu
zemân, mürted olur. Îmân etdikden sonra, (İslâm bilgileri)ni, ya’nî
farzları, harâmları, abdesti, guslü ve nemâz kılmasını ve avret
mahallini örtmesini hemen sorup öğrenmesi de farz olur. Sorduğu
– 5 –
kimsenin öğretmesi veyâ hakîkî din kitâbı bildirmesi, buna da farz
olur. Soracak kimseyi veyâ kitâbı bulamazsa araması farz olur.
Aramazsa kâfir olur. Buluncaya kadar bilmemesi özr olur. Farzları
vaktinde yapmıyan ve harâm işliyen Cehennemde azâb görecek-
dir. Îmânın altı esâsı üzerinde, bu kitâbımızda geniş bilgi vardır.
Her müslimân bu kitâbı iyi okumalı ve çocuklarının ve bütün tanı-
dıklarının okumaları için gayret etmelidir. Avret mahalli 475.ci
sahîfede yazılıdır.
Kitâbımızda, âyet-i kerîmelerin ma’nâlarını yazarken, (Meâlen
buyuruldu) denilmekdedir. (Meâlen) demek, (tefsîr âlimlerinin
bildirdiklerine göre) demekdir. Çünki, âyet-i kerîmelerin ma’nâla-
rını, yalnız Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” anlamış ve
Eshâbına bildirmişdir. Tefsîr âlimleri, bu hadîs-i şerîfleri münâfık-
ların ve ingiliz kâfirlerine satılmış olan zındıkların, ya’nî mezhebsiz
din adamlarının uydurdukları hadîslerden ayırmışlar, bulamadık-
ları hadîs-i şerîfler için, tefsîr ilmine uyarak, âyet-i kerîmelere ken-
dileri ma’nâ vermişlerdir. Arabca bilen, fekat tefsîr ilminden habe-
ri olmayan din câhillerinin anladıklarına (Kur’ân tefsîri) denilmez.
Bunun için, hadîs-i şerîfde, (Kur’ân-ı kerîme kendi anladığına göre
ma’nâ veren, kâfir olur) buyuruldu.
Allahü teâlâ, hepimizi, Ehl-i sünnet âlimlerinin bildirdiği doğru
yolda bulundursun! İslâm câhillerinin ve büyük islâm âlimi gibi
ismler taşıyan mezhebsizlerin, münâfıkların yaldızlı, sinsi yalanla-
rına aldanmakdan korusun! Âmîn.
Hakîkat Kitâbevinin neşr etdiği bütün kitâblar, her dilde olarak
Internet vâsıtası ile bütün dünyâya yayılmakdadır.
Mîlâdî sene Hicrî şemsî Hicrî kamerî
2001 1380 1422
__________________
Herkese üç şey çok lâzımdır önce,
biri, îmân edinmekdir iyice,
Biri, islâma uymakdır her yerde,
fıkhı iyi öğrenmeli elbette.
Bir de ihlâsdır, her işde dâimâ,
şöyle ki, hiç olmıya ucb-ü riyâ.
Bu üçü birden tehakkuk etmeli,
böyledir, islâmiyyetin temeli.
Hem bu ihlâs olmasa, makbûl değil,
tesavvufdur ihlâsın kaynağı bil!
– 6 –
– 1 –
BAŞLANGIÇ
Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî “kaddesallahü teâlâ sirrehül’azîz”,
kitâbına başlamadan önce, İmâm-ı Rabbânî Ahmed Fârûkî Ser -
hendî “rahmetullahi aleyh”’in (Mektûbât) kitâbının üçüncü cildi-
nin onyedinci mektûbunu yazarak, kitâbına zînet ve bereket ver-
mek istemişdir. İmâm-ı Rabbânî “kuddise sirruh”[1], bu mektûbun-
da buyuruyor ki:
Mektûbuma Besmele ile başlıyorum. Bizlere her ni’meti gön-
deren ve en büyük ni’met olarak, müslimân yapmakla şereflendi-
ren ve Muhammed aleyhisselâma ümmet kılmakla kıymetlendi-
ren, Allahü teâlâya hamd ve şükrler olsun!
İyice düşünmeli ve anlamalıdır ki, herkese her ni’meti gönde-
ren, yalnız Allahü teâlâdır. Herşeyi var eden, ancak Odur. Her
varlığı, her ân varlıkda durduran hep Odur. Kullardaki üstün ve iyi
sıfatlar, Onun lutfü ve ihsânıdır. Hayâtımız, aklımız, ilmimiz, gücü-
müz, görmemiz, işitmemiz, söyliyebilmemiz, hep Ondandır. Say -
makla bitirilemiyen çeşidli ni’metleri, iyilikleri gönderen hep
Odur. İnsanları güçlüklerden, sıkıntılardan kurtaran, düâları kabûl
eden, derdleri, belâları gideren hep Odur. Rızkları yaratan ve ulaş-
dıran yalnız Odur. İhsânı o kadar boldur ki, günâh işliyenlerin rız-
kını kesmiyor. Günâhları örtmesi o kadar çokdur ki, emrini dinle-
miyen, yasaklarından sakınmıyan azgınları, herkese rezîl ve rüsvâ
etmiyor ve nâmûs perdelerini yırtmıyor. Afvı ve merhameti o ka -
dar çokdur ki, cezâyı ve azâbı hak edenlere azâb vermekde acele
etmiyor. Ni’metlerini, ihsânlarını, dostlarına ve düşmanlarına saçı-
yor. Kimseden birşey esirgemiyor. Bütün ni’metlerinin en üstünü,
en kıymetlisi olarak da, doğru yolu, se’âdet ve kurtuluş yolunu gös-
teriyor. Yoldan sapmamak ve Cennete girmek için teşvîk buyuru-
yor. Cennetdeki sonsuz ni’metlere, bitmez, tükenmez zevklere ve
kendi rızâsına, sevgisine kavuşabilmemiz için, sevgili Peygamberi -
ne “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” uymamızı emr ediyor. İşte,
Allahü teâlânın ni’metleri güneş gibi meydândadır. Başkalarından
gelen iyilikler, yine Ondan gelmekdedir. Başkalarını vâsıta kılan,
onlara iyilik yapmak isteğini veren, onlara iyilik yapabilecek gücü,
[1] ‹mâm-› Rabbânî, 1034 [m. 1624] de vefât etdi.
– 7 –
kuvveti veren, yine Odur. Bunun için, her yerden, herkesden gelen
ni’metleri gönderen hep Odur. Ondan başkasından iyilik, ihsân
beklemek, emânetciden, emânet olarak birşey istemeğe ve fakîr-
den sadaka istemeğe benzer. Bu sözlerimizin, yerinde ve doğru ol -
duğunu, câhil olanlar da, âlimler gibi, kalın kafalılar da, zekî, kes-
kin görüşlü olanlar gibi bilir. Çünki, anlatılanlar, meydânda olan,
düşünmeğe bile lüzûm olmıyan bilgilerdir.
İnsanın, bu ni’metleri gönderen Allahü teâlâya, gücü yetdiği
kadar şükr etmesi, insanlık vazîfesidir. Aklın emr etdiği bir vazîfe,
bir borçdur. Fekat, Allahü teâlâya yapılması îcâb eden bu şükrü
yerine getirebilmek, kolay bir iş değildir. Çünki insanlar, yok iken
sonradan yaratılmış, za’îf, muhtâc, ayblı ve kusûrludur. Allahü te -
âlâ ise, hep var, sonsuz vardır. Ayblardan, kusûrlardan, uzakdır.
Bütün üstünlüklerin sâhibidir. İnsanların Allahü teâlâya hiçbir ba -
kımdan benzerlikleri, yakınlıkları yokdur. Böyle aşağı kullar, öyle
bir yüce Allahın şânına yakışacak bir şükr yapabilir mi? Çünki,
çok şey vardır ki, insanlar onları güzel ve kıymetli sanır. Fekat, Al -
lahü teâlâ, bunları kötülük bilir ve beğenmez. Saygı ve şükr sandı-
ğımız şeyler, beğenilmiyen, bayağı şeyler olabilir. Bunun içindir ki,
insanlar, kendi kusûrlu aklları, kısa görüşleri ile Allahü teâlâya
karşı şükr, saygı olabilecek şeyleri bulamaz. Şükr etmeğe, saygı
göstermeğe yarıyan vazîfeler, Allahü teâlâ tarafından bildirilme-
dikçe, övmek sanılan şeyler, kötülemek olabilir.
İşte, insanların Allahü teâlâya karşı, kalb ile ve dil ile ve beden
ile yapmaları ve inanmaları lâzım olan şükr borcu, kulluk vazîfele-
ri, Allahü teâlâ tarafından bildirilmiş ve Onun sevgili Peygamberi
“sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” tarafından ortaya konmuşdur.
Allahü teâlânın gösterdiği ve emr etdiği kulluk vazîfelerine (İslâ -
miyyet) denir. Allahü teâlâya şükr, Onun Peygamberinin getirdiği
yola uymakla olur. Bu yola uymıyan, bunun dışında kalan hiçbir
şükrü, hiçbir ibâdeti, Allahü teâlâ kabûl etmez, beğenmez. Çünki,
insanların, iyi, güzel sandıkları çok şey vardır ki, islâmiyyet, bunları
beğenmemekde, çirkin olduklarını bildirmekdedir.
Demek ki, aklı olan kimselerin, Allahü teâlâya şükr etmek için,
Muhammed aleyhisselâma uymaları lâzımdır. Onun yoluna (İslâ -
miyyet) denir. Muhammed aleyhisselâma uyan kimseye (Müsli -
mân) denir. Allahü teâlâya şükr etmeğe, ya’nî Muhammed aleyhis-
selâma uymağa (İbâdet etmek) denir. İslâm bilgileri iki kısmdır:
Din bilgileri ve fen bilgileri. Dinde reformcular, din bilgilerine
(Skolastik bilgiler), fen bilgilerine (Rasyonel bilgiler) diyorlar. Din
bilgileri de ikiye ayrılır:
– 8 –
1 - Kalb ile i’tikâd edilmesi, ya’nî inanılması lâzım olan bilgiler-
dir. Bu ilmlere (Üsûl-i din) veyâ (Îmân) bilgileri denir. Kısacası,
(Îmân) Muhammed aleyhisselâmın bildirdiği altı şeye inanmak ve
islâmiyyeti kabûl etmek ve küfr alâmeti olan şeyleri söylemekden
ve kullanmakdan sakınmakdır. Her müslimânın, küfr alâmeti olan
şeyleri öğrenmesi ve bunlardan sakınması lâzımdır. Îmânı olana
(Müslimân) denir.
2 - Beden ile veyâ kalb ile yapılacak ve sakınılacak ibâdet bilgi-
leridir. Yapılması emr edilen bilgilere (Farz), sakınılması emr edi-
len bilgilere (Harâm) denir. Bunlara (Fürû-i din) veyâ (Ahkâm-ı
islâmiyye) yâhud (İslâmiyyet) bilgileri denir.
[Herkese ilk lâzım olan şey, (Kelime-i tevhîd) söylemek ve bu -
nun ma’nâsına inanmakdır. Kelime-i tevhîd (Lâ ilâhe illallah Mu -
hammedün resûlullah)dır. Bunun ma’nâsı (Allah vardır ve birdir.
Muhammed aleyhisselâm, Onun Peygamberidir) demekdir. Buna
inanmağa (Îmân etmek) ve (Müslimân olmak) denir. İnanan kim-
seye (Mü’min) ve (Müslimân) denir. Îmânın devâmlı olması lâzım-
dır. Bunun için, küfre sebeb olan şeyleri yapmakdan ve küfr alâ-
meti olan şeyleri kullanmakdan sakınmak lâzımdır.
Kur’ân-ı kerîm Allah kelâmıdır. Allahü teâlâ, Cebrâîl aleyhisse-
lâm ismindeki melek ile, Kur’ân-ı kerîmi Muhammed aleyhisselâma
göndermişdir. Kur’ân-ı kerîmin kelimeleri arabîdir. Fekat, bu keli-
meleri yan yana dizen Allahü teâlâdır. Kur’ân-ı kerîmdeki arabî ke -
limeler, Allahü teâlâ tarafından dizilmiş âyetler hâlinde, harf ve ke -
lime olarak gelmişdir. Bu harf ve kelimelerin ma’nâsı kelâm-ı ilâhîyi
taşımakdadır. Bu harflere, kelimelere (Kur’ân) denir. Kelâm-ı ilâhî-
yi gösteren ma’nâlar da Kur’ândır. Bu kelâm-ı ilâhî olan Kur’ân
mahlûk değildir. Allahü teâlânın başka sıfatları gibi ezelî ve ebedî-
dir. Cebrâîl aleyhisselâm her sene bir kerre gelip, o âna kadar inmiş
olan Kur’ân-ı kerîmi, Levh-il mahfûzdaki sırasına göre okur, Pey -
gamberimiz de tekrâr ederdi. Âhırete teşrîf edeceği sene, iki kerre
gelip, temâmını okudular. Peygamberimiz ve Eshâbın çoğu,
Kur’ân-ı kerîmin temâmını ezberlemişlerdi. Âhırete teşrîf etdikleri
sene halîfe Ebû Bekr-i Sıddîk, ezber bilenleri toplayıp, yazılı olanları
getirtip, bir hey’ete bütün Kur’ân-ı kerîmi yazdırdı. Böylece (Mus -
haf) denilen bir kitâb meydâna geldi. Otuzüçbin sahâbî, bu mushafın
her harfinin tam yerinde olduğuna sözbirliği ile karar verdi.
Muhammed aleyhisselâmın sözlerine (Hadîs-i şerîf) denir.
Bunlardan, ma’nâsı Allahü teâlâ tarafından, kelimeleri Muham -
med aleyhisselâm tarafından olan hadîs-i şerîflere (Hadîs-i kudsî)
denir. Hadîs kitâbları çokdur. Bunlardan, (Buhârî) ve (Müslim) ki -
tâbları meşhûrdur.
– 9 –
Allahü teâlânın emrlerinden, inanılacak bilgilere (Îmân), yapı-
lacak olanlara (Farz), sakınılacak olanlara (Harâm) denir. Farzlara
ve harâmlara (Ahkâm-ı islâmiyye) denir. İslâm bilgilerinden birine
bile inanmıyana (Kâfir) denir.
İnsana ikinci lâzım olan şey, kalbini temizlemekdir. Kalb deyin-
ce, iki şey anlaşılır. Göğsümüzde bulunan et parçasına herkes kalb
diyor. Yürek denilen bu kalb, hayvanlarda da vardır. İkinci kalb,
yürekde bulunan, görülemiyen kalbdir. Bu kalbe (gönül) denir.
Din kitâblarında yazılı olan kalb, bu gönüldür. İslâm bilgilerinin
yeri bu kalbdir. İnanan ve inanmayan da bu kalbdir. İnanan kalb,
temizdir. İnanmıyan kalb pisdir, ölüdür. Kalbin temiz olması için
çalışmak, birinci vazîfemizdir. İbâdet yapmak, bilhâssa nemâz kıl-
mak ve istigfâr söylemek kalbi temizler. Harâm işlemek, kalbi
bozar. Peygamberimiz buyurdu ki, (Çok istigfâr okuyunuz! İstigfâr
düâsı okumağa devâm edeni, Allahü teâlâ hastalıklardan, her
derdden korur. Hiç ummadığı yerden rızklandırır.) İstigfâr
(Estagfirullah) demekdir. Düâların kabûl olması için, okuyanın
müslimân olması, günâhlarına tevbe etmesi, ma’nâsını bilerek ve
inanarak söylemesi lâzımdır. Kararmış kalb ile yapılan düâ kabûl
olmaz. Üç kerre düâ okuyanın ve beş vakt nemâza devâm edenin
kalbi de temizlenir ve söylemeğe başlar. Kalb söylemeden yalnız
ağız ile yapılan düânın fâidesi olmaz.
İslâm dîninin bildirdiği din bilgileri, (Ehl-i sünnet) âlimlerinin
kitâblarında yazılı olan bilgilerdir. Ehl-i sünnet âlimlerinin bildir-
dikleri îmân ve islâm bilgileri arasında, ma’nâları açık olan (nass-
lar)dan ya’nî âyet-i kerîmelerden ve hadîs-i şerîflerden birine inan-
mayan (Kâfir) olur. İnanmadığını gizlerse, (Münâfık) denir. Hem
gizler, hem de, müslimân görünerek müslimânları aldatmağa çalı-
şırsa, buna (Zındık) denir. Ma’nâsı açık olmıyan nassları yanlış
te’vîl ederek, yanlış inanırsa, kâfir olmaz. Fekat, Ehl-i sünnetin
doğru yolundan ayrıldığı için, Cehenneme girecekdir. Bu kimse,
ma’nâsı açık olan nasslara inandığı için, azâbda sonsuz kalmıyacak,
Cehennemden çıkarılacak, Cennete sokulacakdır. Bunlara (Bid’at
ehli) veyâ (Dalâlet fırkaları) denir. Yetmişiki dürlü dalâlet fırkası
vardır. Bunların ve kâfirlerin, mürtedlerin yapdıkları ibâdetlerin ve
insanlara yapdıkları iyiliklerin, hizmetlerin hiçbiri kabûl edilmez,
âhiretde işe yaramaz. İ’tikâdı doğru olan müslimânlara (Ehl-i sün-
net vel-cemâ’at) veyâ (Sünnî) denir. Sünnî olanlar, ibâdet yapmak-
da dört mezhebe ayrılmışlardır. Bu dört mezhebde bulunanlar, bir-
birlerinin Ehl-i sünnet olduklarını bilirler ve sevişirler. Dört mez-
hebden birinde bulunmayan kimse, Ehl-i sünnet olmaz. Ehl-i sün-
net olmıyanın da, kâfir veyâ bid’at ehli olacağı, İmâm-ı Rabbânînin
– 10 –