Divan Edebiyatı Beyanındadır

170 Pages·1945·3.99 MB·Turkish

by  Abdülbâki Gölpınarlı

ABDÜLBAKİ gölpinarli
DİVAN EDEBİYATI
BEYANINDADIR
MARMARA KITAHIİVI
İSTANBUL
t 94 S

Divan Edebiyatını yeni bir görüşle inceleyen bu
eserin teıtibi İstanbulda MARMARA Basıınevlnde
yapılmış ve Marifet Basımevinde 1945 yılında
basılmıştır.
Hayat daimi bir oluştur ve yaşıyan,~her
an kendi kendisini imal etmektedir. Kaya
gibi yerinde duran, nabzı bile atmıyan,
kaynayıp taşmıyan, köpürüp coşrnıyan,
hayat ve hayatiyet eseri göstermiyenlere
şu kadarcık bir sözüm var : Siz, durduğu­
nuzu sanıyorsunuz ama zaman akıyor ve
siz de bu akışın içindesiniz.

Fuzulî der ki :
Âşiyân~ı murg-ı dil zülf~î perişanındadır
Kande olsam ey peri gönlüm sertin yânındantr
Işk derdiyle hoşam el çek ilâcımdan tabıb
Kılma derman kim helâkım zehri dermânındadır
Çekme dâmen nâz edüp ûflâdelerden vehm kıl
Göklere âçılmasun eller ki dâmânındadır
Mest-i hâb'i nâz olup cem'ei dil-î sad-pâremi
Kim anın her pâresî bir nevk-i müjgânındadtr
Gözlerim yâşın görüp şûr etme nefret kim bu nem
Ol nemekdendir ki la*l*î şekker efşânındadır
Bcs ki hicrânındadır hâsiyyet-î kat'-ı hayât
Ol hayât ehline hayrânam ki hicrânındadır
Ey Fuzulî şcm*veş mutlak açılmaz yanmadın
Tâblar kim sûnbâlünden rişte^î cântndadır
Belki güzel, fakat çevir bu
yaprağı artık!
Baki de şöyle sayıklar:
Zülfünî ğörsem izârın üzre ey vcch-ı cemîl
Sânuram zenci r şeklin bağlamıştır selsebîl
Secde-î hâk-î ser~ı kuyunla mâh-ı çârdeh
Çi/ıre-ı zerdin gnbâr-âlûde kılmış bir zelil
Cûmi-i ışkında yârın çcrh bir kındîldir
Âftâb-ı âlem-efrûz âna bir rûşen fitil
Yollar etdî çihre-ı zerdinde seyl-î eşk ile
Çeşm-i giryan benzer ol sakkaaya kim eyler sebil
Muntazır olsa nala nerkis gubâr-ı râlıına
Tutyaya Bâkııjâ muhioc olur çeşnı-î alil
_ju yaprağı büsbütün çevir;
bu, sana hiç bir şey söyliyemez.
Nef’î de
Hem kadeh hem bâJc hem bîr şûh sâkîdir gönül
Ehl i ışkın hâsılı sâhib-mezâktdır gönül
Bir nefes dîdâr içün bin can fedâ etsem nola
Nîce demlerdir esîr-î iştiyakıdır gönül
Dildedir mihrin ko hâk olsun yolanda cân-u ten
Ben ölürsem âlenvt ma'nîde bakidir gönül
Zerredir amn^â ki tâb-ı âftâbı işk ile
Rüzgârın şemse-î tak-u ruvâkıdır gönül
Etse Nef'î nola ger gönüyle dâim bcznı i hâs
Hem kadeh hem bâde hem bir şûh sakidir gönüL
Der. Bırakalım; hiç, ama hiç ayıl­
masın !
Nâilî merhum da
Hevâ-yı ışka uyup küy-ı yâre dek gideriz
Nesîm-'i subha refikiz belıâre dek gideriz
Pelâs-pâre-i rindî be dûş-u kâse be kef
Zekât mey verilür bir diyâre dek gideriz
‘1
Virûp tezelzûl-ı MansûrU sâk-ı arşa temam
Hudâ Hudâ diyerek pây-ı dâre dek gideriz
Tarîkti fâkada hem kejş olup SenâVye
Cenâb Külfıani't lây^hâre dek gideriz
‘1
Felek düşerse kef-i NâilVye dâmânın
Seninle mahkeme-î Girdigâr’e dek gideriz
Derniş. Varsın gitsin; o bilin­
mez diyara, o gidilince gelinmiye
cek ülkeye gitsin de gelmesin!
Nedîm Efendi de
Nâz olur dem - hesle ceşm-î nînı • kâbından senm
Şermeder reng'î tebessüm la'l-i nâhtndan senin
Açılar elbet ncsîm~î nevbehâr essün hele
Bend~î dil muhkem değil bend~ı nikâhından senin
Zâhidâ mazur tut cildinde sıklet var biraz
Güzelin fehmolunur hacm-ı kitabından senin
Bezme bir dâhi donup gelmek değildi niyyetin
Gittiğin vakt anladım ömrüm şitâbından senin
Zülf-i pür-ç\ninle hem-dûş oldu cânâ kad çekûp
Sünbül^t hâb-ı tegâfül câmehâbından senin
Çeh değil sîb~î zenahdânında yer kalmış Nedîm
Zahm-ı engnşt-ı nigâh-ı intihâbından senin
Diye söylenmiş, incelikler gös­
termiş. Göstermiş ama ne o âlem
kalmış, ne incelikleri!