5 นาฬิกา ชานชาลาแห่งปาฏิหาริย์

662 Pages·1.397 MB·Thai

1
คาํ โปรย
“ฉันรู้สกึ เหมอื นเมอื งนีม� เี ทพเจ้าคอยปกป้องคนไม่
มที ไี� ปหลังจากรถไฟขบวนสุดท้าย”
เมอ�ื เส้นทางชวี ติ บบี ให้เดนิ ไปบนทางทไี� ม่ได้เลอื ก...
แต่ในเมอื� ชวี ติ กย็ ังคงต้องดาํ เนินต่อไป แล้วทัง� 5
จะมวี ธิ ีอยู่กับชวี ติ ทคี� ดิ ไม่ถงึ ให้มคี วามสุขได้อย่าง
ไร
พบกับเรื�องสั�นแนวฟี ลกู้ดอบอุ่นหัวใจแบบจบใน
ตอน 5 เร�ือง ดกี รีตดิ อันดับหนังสอื ขายดปี ระจาํ
2
ร้านคโิ นะคุนิยะ ยอดขาย 4 แสนเล่มในญ�ปี ่ ุน ที�
รับรองว่าจะทาํ ให้คุณยมิ� ออกได้แม้ในวันว้าวุ่นและ
มองเหน็ แง่งามของชวี ติ แม้ดงิ� ลงถงึ จุดต�าํ สุดได้
อย่างแน่นอน
________________________________________
________________________________________
____
ตอนท�ี 1-1 รถไฟขบวนแรกหลงั เลกิ งาน
คืนวนั ศกุ ร ์ ชิมิส ึ โซจิโร ่ ไปทาํ งานดว้ ยรถไฟขบวนสดุ ทา้ ย
เขาขนึ� รถไฟสายชโู อจากสถานีเจอารอ์ าซางายะมงุ่ หนา้
สโู่ ตเกียวตอนเท�ียงคืนย�ีสบิ ส�นี าทีไปลงท�ีสถานีชินจกู เุ ป็น
3
ประจาํ
หลงั เท�ียงคืนอยา่ งนีต� ามถนนหนทางยงั พอมีบรรยากาศ
ศกุ รส์ ดุ ทา้ ยของเดือนสงิ หาคมหลงเหลือใหเ้ หน็
กล�นิ ลมหายใจปนเหลา้ ฉนุ จมกู ขณะท�ีเขาแทรกตวั ผา่ น
แถวผคู้ นท�ีรอรถไฟขาลอ่ ง
สมยั เรม�ิ ทาํ งานนีใ� หมๆ่ น�ีเป็นเร�อื งชวนหงดุ หงิด ทวา่
ตอนนีก� ลบั เป็นเร�อื งธรรมดา แถมยงั กลายเป็นพลงั ใจ
ระหวา่ งมงุ่ หนา้ ไปทาํ งานเสียดว้ ย
ผคู้ นเมามายเพราะฤทธิ�เหลา้ สว่ นตวั เขากาํ ลงั จะเรม�ิ
4
งานวนั ใหม ่
คิดไดแ้ บบนีก� ็ทาํ ใหร้ า่ เรงิ ขนึ� ไดม้ ากทีเดียว
ทงั� ชายวยั กลางคนท�ีเดินตปุ ัดตเุ ป๋ และกลมุ่ พนกั งาน
บรษิ ัทหน่มุ ๆ ท�ีกาํ ลงั คยุ กนั โหวกเหวกตา่ งตรากตราํ ทาํ
งานกนั มาแลว้ หลายช�วั โมง เม�ืองานในหน�งึ วนั จบลงจงึ
มาใชเ้ วลาสนกุ สนานเลก็ ๆ นอ้ ยๆ ก่อนจะมงุ่ หนา้ กลบั
บา้ น
คนท�ีกาํ ลงั ไปทาํ งานไมไ่ ดด้ ีเดไ่ ปกวา่ คนท�ีกาํ ลงั เมาเหลา้
หรอก
5
ถงึ จะรูอ้ ยแู่ ก่ใจ ทวา่ เพ�ือไปทาํ งานท�ีพดู ไดไ้ มเ่ ตม็ ปากวา่
สนกุ เขาจาํ ตอ้ งฝืนยดึ ความรูส้ กึ เบิกบานนีไ� วจ้ นกลาย
เป็นความเคยชิน
เม�ือเลยี� วพน้ มมุ รา้ น “คิตะคะตะราเมง็ ” จะมองเหน็
ตรอก “โอโมอิเดะ” แคบๆ ท�ีมีผคู้ นบางตา
ถงึ ใครตอ่ ใครจะมงุ่ หนา้ ไปยงั สถานีเพ�ือกลบั บา้ นใหท้ นั
รถไฟขบวนสดุ ทา้ ยกนั หมด แตอ่ ณุ หภมู ิสามสบิ สอง
องศาของช่วงกลางวนั ยงั คงออ้ ยอ�ิง
เม�ือมองเขา้ ไปตามรา้ นรวงท�ีเดินผา่ นพบวา่ ยงั มีลกู คา้ อยู่
ไมน่ อ้ ย
6
ยา่ นนีย� งั คงดดู เงินทงั� จากคนท�ีตดั ใจจากรถไฟเท�ียวสดุ
ทา้ ยแลว้ รวมถงึ คนท�ีไมค่ ิดจะกลบั ดว้ ยรถไฟมาตงั� แต่
แรกตอ่ ไป
มีคนกลมุ่ หน�งึ อยกู่ ลางตรอกบรเิ วณท�ีแสงไฟนีออนสวา่ ง
ไสวเป็นพิเศษ
ตรงมมุ หน�งึ ของรา้ นโซบะแบบยืนกินมีเคานเ์ ตอรร์ ูปตวั
แอลอย ู่
อนั ท�ีจรงิ จะเรยี กวา่ “ยืนกิน” ก็ไมถ่ กู นกั เพราะมีเกา้ อีใ� ห้
น�งั ตรงเคานเ์ ตอรด์ ว้ ย
7
ก่อนไปทาํ งานเขามกั จะแวะมาท�ีรา้ น “สรึ ุยะ” แหง่ นีอ� ยู่
เสมอ
ในรา้ นมีชายโพกผา้ ขนหนยู ืนสลดั นาํ� จากเสน้ ซารุอยู่
หนา้ หมอ้ ใบใหญ่ท�ีมีไอนาํ� พวยพงุ่
คนท�ีน�งั ตามยาวของเคานเ์ ตอรม์ มุ ฉากลว้ นเป็นชาวตา่ ง
ชาติผิวขาว แลว้ ยงั มีพวกเดียวกนั และผหู้ ญิงอีกสองคน
ท�ีแทบจะยืนลอ้ มกลมุ่ คนเหลา่ นนั� ไวอ้ ีกหลายคน
ทงั� หมดนีล� ว้ นเป็นภาพชินตา
8
นกั ทอ่ งเท�ียวตา่ งชาติท�ีพกั อยตู่ ามโรงแรมใกลท้ างออก
ฝ�ังทิศตะวนั ตกของสถานีตา่ งตอ้ งการประสบการณ์
แปลกใหมอ่ ยา่ งการมากินในรา้ นเลก็ จอ้ ยในตรอกแออดั
หรอื เดินทอ่ งยา่ นโกลเดน้ ไก
คนเหลา่ นีม� ีอตั ราสว่ นไมน่ อ้ ยหลงั จากท�ีคนญ�ีป่นุ ลา่ ถอย
ไปพรอ้ มกบั รถไฟขบวนสดุ ทา้ ย
เมนรู า้ นสรึ ุยะมีทงั� หมายเลขและภาษาองั กฤษเขียน
กาํ กบั ไว ้
เกา้ อีห� นา้ โซจิโรว่ า่ งอยพู่ อดี แมจ้ ะเชือ� เชิญใหช้ าวตา่ ง
ชาติน�งั ทวา่ ดทู า่ ทางไมม่ ีใครสนใจ
9
“เชิญน�งั เถอะ ชาวตา่ งชาติพวกนีก� ็แคม่ าเท�ียวชมน่ะ”
เขาจงึ น�งั ลงตามคาํ แนะนาํ ของเจา้ ของรา้ น
“เอาอยา่ งเคยใช่ไหม”
“ครบั คาคิอาเงะโซบะ ใสไ่ ข่ดว้ ย”
“รบั ทราบ”
เม�ือเจา้ ของรา้ นหยอ่ นเสน้ ลงในนาํ� รอ้ น ชาวตา่ งชาติท�ี
10